---

لشکرکشی وحشت‌آلود رژیم آخوندی در مقابل تظاهرات گسترده کشاورزان اصفهان + فیلم

• اعتراضها
• 1397/01/20

گسیل نیروهای سرکوبگر برای مقابله با تظاهرات اصفهان

خانم مریم رجوی حمله جنایتکارانه شیمیایی به دوما را قویاً محکوم کرد پیام ها 1397/01/19 مریم رجوی محکومیت حمله جنایتکارانه شیمیایی دوما مریم رجوی محکومیت حمله جنایتکارانه شیمیایی دوما خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت ایران حمله جنایتکارانه شیمیایی به دوما و کشتار بی رحمانه کودکان و زنان سوریه را قویاً محکوم کرد. خانم رجوی گفت:‌ این حمله وجدان بشریت را جریحه دار کرده است. به مردم سوریه صمیمانه تسلیت می‌گویم و به پایداری تاریخی آنها برای آزادی درود می‌فرستم. جهان باید به جنایت اسد و خامنه‌ای علیه مردم سوریه پایان دهند.

---

خانم مریم رجوی حمله جنایتکارانه شیمیایی به دوما را قویاً محکوم کرد

• پیام ها
• 1397/01/19

مریم رجوی محکومیت حمله جنایتکارانه شیمیایی دوما

خانم مریم رجوی رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت  ایران حمله جنایتکارانه شیمیایی به دوما و کشتار بی رحمانهکودکان و زنان سوریه را قویاً محکوم کرد. خانم رجوی گفت:‌ این حمله وجدان بشریت را جریحه دار کرده است. به مردم سوریه صمیمانه تسلیت می‌گویم و  به  پایداری تاریخی آنها برای آزادی درود می‌فرستم. جهان باید به جنایت اسد و خامنه‌ای علیه مردم سوریه پایان دهند.

کاخ سفید: ترامپ تهدید رژیم ایران را با امیر قطر مورد گفتگو قرار داد سیاست 1397/01/15 امیر قطر - رئیس جمهور آمریکا امیر قطر - رئیس جمهور آمریکا دونالد ترامپ روز سه‌شنبه 14فروردین 97 تهدیدی که از جانب رژیم ایران وجود دارد را با امیر قطر مورد گفتگو قرار داد. به گفته کاخ سفید دونالد ترامپ همچنین اهمیت حل و فصل شکاف بین کشورهای خلیج‌فارس را مورد تأکید قرار داد. به گزارش خبرگزاری رویتر آنها رفتار بی‌ثبات کننده رژیم ایران و تهدیدی که این رژیم در منطقه دارد را مورد گفتگو قرار دادند. دونالد ترامپ به امیر قطر تأکید کرد که مهم است که به منازعه خلیج‌فارس خاتمه داده شود.

کاخ سفید: ترامپ تهدید رژیم ایران را با امیر قطر مورد گفتگو قرار داد

• سیاست
• 1397/01/15

امیر قطر - رئیس جمهور آمریکا

دونالد ترامپ روز سه‌شنبه  14فروردین 97 تهدیدی که از جانب رژیم  ایران وجود دارد را با امیر قطر مورد گفتگو قرار داد.

به گفته کاخ سفید دونالد ترامپ همچنین اهمیت حل و فصل شکاف بین کشورهای خلیج‌فارس را مورد تأکیدقرار داد.

به گزارش خبرگزاری رویتر آنها رفتار بی‌ثبات کننده  رژیم ایران و تهدیدی که  این رژیم در منطقه دارد را مورد گفتگو قرار دادند.

دونالد ترامپ به امیر قطر تأکید کرد که مهم است که به منازعه خلیج‌فارس خاتمه داده شود.

آتش زدن بنرهای بزرگ خامنه‌ای در شهرهای میهن توسط کانونهای شورشی فروردین 97 + فیلم قیام و اعتراض 1397/01/10 آتش زدن بنرهای خامنه‌ای

آتش زدن بنرهای بزرگ خامنه‌ای در شهرهای میهن توسط کانونهای شورشی فروردین 97 + فیلم

• قیام و اعتراض
• 1397/01/10

آتش زدن بنرهای خامنه‌ای

خانه‌تکانی بزرگ ایران در راه است پیام ها 1396/12/26 مریم رجوی:‌ جنبش اعتراضی از حرکت نایستاده است، موجی از پس موج دیگر، ادامه دارد. به‌پاخاستگان، بدین‌سان نوروز آزادی را خلق می‌کنند. زمستان امسال، فصل قیام‌ و خیزش، به‌گونه‌یی جای خود را به‌بهار می‌دهد که سال آینده، سال جنبش و قیام و سال پیشروی به‌سوی پیروزی و آزادی باشد. در حقیقت‌، با وجود آن همه دستگیری و به‌خصوص کشتار جوانان مظلوم ما در زیر شکنجه‌ها توسط دژخیمان خامنه‌ای، جنبش اعتراضی از حرکت نایستاده است: از اعتصاب عمومی در بانه تا اعتراضهای دامنه‌دار کارگران فولاد و نیشکر هفت‌تپه خوزستان و خیزش کشاورزان شرق اصفهان، موجی از پس موج دیگر، ادامه دارد. به‌پاخاستگان، بدین‌سان نوروز آزادی را خلق می‌کنند. طلوع این نوروز خجسته اما با غروب کهنگی و ارتجاع حاکم همراه است. استبداد مذهبی در تنگنای چالشهای چندگانه‌ است: جنبش اعتراضی نیرومند، جنگ جانشینی، ته‌کشیدن منابع مالی، گیرافتادن در جنگ سوریه، تنش بین‌المللی بر سر برنامه موشکی و برجام، انفعال و ریزش در درون سپاه پاسداران و.... اما برای این رژیم هولناک‌تر از هر پیشامدی، بروز چهار معضل اساسی است: شعار مرگ بر خامنه‌ای همه‌گیر شده است، برپایی قیام‌ها در زیر سلطه سرکوب امکان‌پذیر شده است و برخلاف سال‌های گذشته، در نبود فرجه‌هایی مانند جنگ با عراق یا داعش و امدادهای مماشات‌گران، چشم‌انداز برون‌رفتی از این مخمصمه وجود ندارد. نوروز حقیقی ایران در راه‌ است بن‌بست ناگشودنی ولایت فقیه ـ که حاصل ایستادگی دامنه‌دار مردم ایران و مقاومت فرزندان مجاهد و قیام‌آفرین آن‌هاست ـ البته پراهمیت است. اما فراتر از این، برای مردم ایران آنچه امیدبخش و وجد‌انگیز است، راه نو و افق تازه‌یی است که در قیامهای سرکش دی ماه پدیدار شده که با کانونهای شورشی و هزار اشرف و ارتش آزادی به‌معادله سرنگونی پاسخ می‌دهد. زمان خانه‌تکانی بزرگ میهن فرا رسیده است؛ نوروز حقیقی ایران در راه‌ است. برگرفته از سایت مریم رجوی

خانه‌تکانی بزرگ ایران در راه است

• پیام ها
• 1396/12/26

مریم رجوی:‌ جنبش اعتراضی از حرکت نایستاده است، موجی از پس موج دیگر، ادامه دارد. به‌پاخاستگان،بدین‌سان نوروز آزادی را خلق می‌کنند.

زمستان امسال، فصل قیام‌ و خیزش، به‌گونه‌یی جای خود را به‌بهار می‌دهد که سال آینده، سال جنبش و قیام و سال پیشروی به‌سوی پیروزی و آزادی باشد.

در حقیقت‌، با وجود آن همه دستگیری و به‌خصوص کشتار جوانان مظلوم ما در زیر شکنجه‌ها توسط دژخیمان خامنه‌ای، جنبش اعتراضی از حرکت نایستاده است: از اعتصاب عمومی در بانه تا اعتراضهای دامنه‌دار کارگران فولاد و نیشکر هفت‌تپه خوزستان و خیزش کشاورزان شرق اصفهان، موجی از پس موج دیگر، ادامه دارد. به‌پاخاستگان، بدین‌سان نوروز آزادی را خلق می‌کنند.
طلوع این نوروز خجسته اما با غروب کهنگی و ارتجاع حاکم همراه است. استبداد مذهبی در تنگنای چالشهای چندگانه‌ است: جنبش اعتراضی نیرومند، جنگ جانشینی، ته‌کشیدن منابع مالی، گیرافتادن در جنگ سوریه، تنش بین‌المللی بر سر برنامه موشکی و برجام، انفعال و ریزش در درون سپاه پاسداران و....

اما برای این رژیم هولناک‌تر از هر پیشامدی، بروز چهار معضل اساسی است: شعار مرگ بر خامنه‌ای همه‌گیر شده است، برپایی قیام‌ها در زیر سلطه سرکوب امکان‌پذیر شده است و برخلاف سال‌های گذشته، در نبود فرجه‌هایی مانند جنگ با عراق یا داعش و امدادهای مماشات‌گران، چشم‌انداز برون‌رفتی از این مخمصمه وجود ندارد.

نوروز حقیقی ایران در راه‌ است

بن‌بست ناگشودنی ولایت فقیه ـ که حاصل ایستادگی دامنه‌دار مردم ایران و مقاومت فرزندان مجاهد و قیام‌آفرین آن‌هاست ـ البته پراهمیت است. اما فراتر از این، برای مردم ایران آنچه امیدبخش و وجد‌انگیز است، راه نو و افق تازه‌یی است که در قیامهای سرکش دی ماه پدیدار شده که با کانونهای شورشی و هزار اشرف و ارتش آزادی به‌معادله سرنگونی پاسخ می‌دهد.
زمان خانه‌تکانی بزرگ میهن فرا رسیده است؛ نوروز حقیقی ایران در راه‌ است.

برگرفته از سایت مریم رجوی

---

چرا استیضاح، افتیضاح شد!

• سخن روز
• 1396/12/25

روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه(22و 23اسفند)، مجلس ارتجاع در جریان یک برنامه جنجالی اعلام شده از قبل، به استیضاح همزمان سه وزیر دولت آخوند روحانی پرداخت. اما با وجود نشانه‌های متعدد از این‌که این استیضاح به برکناری دو یا حداقل یکی از این سه وزیر منجر خواهد شد، شگفتا که هر سه آنها مجدداً از مجلس رأی تأیید گرفتند و در سمت خودشان ابقا شدند. یک نماینده بلافاصله گفت این مجلس بود که استیضاح شد نه وزیر! 

این موضوع، هم در درون رژیم و هم در بیرون آن، مورد بحث و تفسیرهای زیادی قرار گرفته بالاخره داستان این استیضاح چه بود؟.

آن طور که در رسانه‌ها طرح شده بود، به نظر می‌رسید هر دو باند خواهان این استیضاح هستند. ابرار اقتصادی 22اسفند96 در مورد استیضاح عباس آخوندی وزیر راه نوشت: «تعداد موافقان استیضاح آخوندی بسیار بیشتر از مخالفان است»؛  از اینجا بود که گفته شد هدف این استیضاح ریختن آبی بر روی آتش مردم به جان آمده  و آتش قیام است.

روزنامه وطن امروز(22اسفند) صراحتاً به این موضوع اشاره کرد و نوشت: «استیضاح 3وزیر دولت در شرایط فعلی کشور می‌تواند مهم‌ترین مقولهٴ اثرگذار بر شرایط نامطلوب موجود باشد. پس از شکل‌گیری و گسترش امواج اعتراضات مردمی با غلبه مسأله معیشت و نسبت‌سنجی میان وزرای مورد استیضاح، با این مسأله مواجه می‌شویم که وزرای یادشده عمدهٴ فعالیت‌شان حول 3محور «راه و مسکن»، «کار و کارگران» و «کشاورزان» تعریف می‌شود و این شامل 3مسأله پررنگ در موج اعتراضات به‌حق مردمی می‌شود».

در این رابطه برخی اشاره‌ها هم مبتنی بر این‌که دفتر خود روحانی پشت قضیه استیضاح است، شده بود. اما یک مرتبه صحنه عوض شد و به گفته بعضی از اعضای باند روحانی در مجلس ارتجاع  به آنها از جانب همین باند گفته شد که دیگر در موافقت با استیضاح صحبت نکنند و به وزرای مطرح شده رأی مثبت بدهند. که نتیجه این شد که هر سه وزیر  البته دو تا از آنها با آرای خیلی کمی دوباره تأیید شدند.

اینجا بود که سر و صدای باند خامنه‌ای در آمد و این استیضاح را افتیضاح توصیف کردند. روزنامه وطن امروز تحت عنوان: افتیضاح! نوشت: «امروز مجلس استیضاح شد نه وزیر». همین روزنامه افزود: «این جملهٴ احمد امیرآبادی[امروز مجلس استیضاح شد نه..] که با ناامیدی فراوان پشت تریبون مجلس بیان کرد، خلاصه‌ای از اتفاقات دیروز استیضاح وزیر راه بود. امیرآبادی افزود استیضاح‌کنندگان، دوستان امید بودند و ‌ای کاش پای استیضاح خودشان می‌ایستادند. امیرآبادی در ادامه خاطرنشان کرد: امروز مجلس استیضاح می‌شود نه وزیر. امروز قبل از این‌که استیضاح مطرح شود سر استیضاح را بریدند».

فرض دیگری که توسط برخی اعضای مجلس و همین طور بعضی از رسانه‌ها مطرح شده این است که اصلاً قضیهٴ استیضاح، یک اقدام انحرافی برای منتفی کردن سؤال مجلس از روحانی بوده است.

واقعیت این است که خارج شدن ناگهانی استیضاح از دستورکار فراکسیون امید،اقدامی سؤال‌برانگیز بود و از اینجا بود که این فرضیه مطرح شد که: هدف از این استیضاح یک مانور انحرافی بوده تا جلو مطرح شدن سؤال از روحانی را بگیرند. این نکته را قاضی‌پور در جلسه علنی مطرح کرد و البته علی لاریجانی آن را قویاً تکذیب کرد ولی عملاً سؤال از روحانی که ۸ماه است در مجلس گیر کرده، فعلاً از دستور کار حذف شد. واقعیت هم همین است که یک ترسی از طرح سؤال از روحانی وجود دارد، چون کسانی(امثال سالک) در مجلس هستند که علناً صحبت از عدم کفایت سیاسی می‌کنند که معنایش عزل روحانی است. البته روشن است که این کار در شرایط کنونی رژیم امکانپذیر نیست، اما کسانی که این حرف را می‌زنند لابد برای اثبات نظرشان ادله‌یی مطرح می‌کنند که برای کل نظام می‌تواند خیلی خطرناک باشد. علاوه بر این جوابهایی هم که روحانی می‌دهد به همین اندازه می‌تواند خطرناک باشد، چون روشن است که در دفاع از خودش پای خامنه‌ای و سپاه و... را به میان خواهد کشید و خواهد گفت که این چاقو فقط دسته‌اش دست من است.

بالاخره هدف این مانور یا نمایش استیضاح یا هرچه اسمش را بگذاریم، چه بود؟ آنها با این کار چه تضادی را می‌خواستند حل کنند؟

روشن است که در شرایط پس از قیام، همه فعل و انفعالات رژیم را باید در ارتباط با آن دید، بنابراین این اقدامات در کلی‌ترین تحلیل، برای ریختن آب بر آتش قیام مردم بوده است. اما در پراتیک معلوم شد که این رژیم در این زمینه هم بسا ضعیفتر از رژیم شاه، توان هیچ مانوری ندارد. حاصل این‌که در این جریان، هم دولت مفتضح شد و هم مجلس و در نتیجه کل نظام! به این  حقیقت رسانه‌های رژیم نیز اعتراف کرده‌اند. مثلاًًً روزنامه جوان 23اسفند نوشت: «مجلس با سومین رأی اعتماد پس از سومین استیضاح آخوندی، خود را به توپ بست».

این روزنامه افزود: «کاربران شبکه‌های مجازی دیروز پس از آن که مجلس برای سومین بار، آخوندی وزیر مسکن را استیضاح کرد اما دوباره به او رأی اعتماد داد، مجلس را به توپ انتقاد بستند که آخر این چه بطالتی است که با این همه سرمایهٴ عظیمی که صرف اداره مجلس می‌شود، تکلیف خودتان معلوم نیست؟!... وگرنه آن همه رأی برای استیضاح و این همه رأی برای اعتماد!..

‌اما ضعیف‌ترین مجلس بعد از انقلاب که تشکیل شده از سه طیف اصول‌گرا، اصلاح‌طلب و معامله‌گر است، مانند ابرهای فراز ایران است.یعنی غرش و رعد و برق دارد اما نمی‌بارد. خشکسالی مدیریتی کشور نتیجه توازن قوا در دو طیف مجلس و تعیین کنندگی ضلع سوم است. طبیعتاًً دولت جیب پر‌تری دارد و بخشی از این مجلس با جیب تنظیم می‌شود. غرش استیضاح به همین دلیل به باران تبدیل نشد».

اعتصاب، تظاهرات و اعتراضات پلی‌تکنیک تهران، بستگان بازداشت‌شدگان روز زن و کارگران فولاد اهواز اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران 1396/12/21 روز یکشنبه ۲۰ اسفند اعتراضات و اعتصابات ابعاد گسترده‌تری به‌خود گرفت. علاوه بر کشاورزان اصفهان، خانواده بازداشت شدگان، کارگران، دانشجویان و اقشار مختلف مردم دست به تظاهرات و اعتراض زدند. دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک در تهران در اعتراض به صدور احکام سنگین برای دانشجویانی که در قیام دی ماه دستگیر شده بودند دست به اعتراض و تظاهرات زدند آنها در حالیکه عکسهای دانشجویان زندانی را با خود حمل می‌کردند شعار می‌دادند دانشجوی زندانی آزاد باید گردد؛. زندانی سیاسی آزاد باید گردد. مزدوران بسیجی به دانشجویان معترض حمله‌ور شدند و ضمن ضرب و جرح آنها عکسهای دانشجویان زندانی را پاره کردند، دانشجویان با شعارهای بی‌حیا، بی‌حیا به مقابله با آنها پرداختند. خانواده‌های افراد بازداشت‌شده در تجمع روز جهانی زن (۸مارس)، برای چندمین روز متوالی برای ِآزادی بستگانشان، در مقابل دادسرای اوین و دادسرای «ارشاد» در تهران دست به تجمع زدند. کارگزاران قضاییه رژیم خانواده‌ها را سر می‌دوانند و از پاسخگویی به آنها طفره می‌روند. در تظاهرات روز جهانی زن در مقابل وزارت کار رژیم در تهران حدود ۸۰تن دستگیر شدند که حداقل ۲۰تن از زنان بازداشت شده به زندان منتقل شده‌اند. اعتصاب کارگران فولاد اهواز برای بیستمین روز ادامه یافت. آنها پس از تجمع در مقابل استانداری خوزستان با شعارهای کارگر می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد؛ می‌ایستیم می‌میریم حقمان را می‌گیریم؛ مرگ بر ستمگر، درود بر کارگر؛ این‌همه بی‌عدالتی هرگز ندیده ملتی؛ هیهات مناالذله؛ دشمن ما همین‌جاست، فقط می‌گن(می‌گویند) آمریکاست! دست به تظاهرات زدند. ۲۰۰نفر از بازنشستگان فولاد اهواز در ادامه اعتراض روز قبل خود بعد از تجمع مقابل صندوق بازنشستگی به راهپیمایی در شهر پرداختند. آنها شعار می‌دادند: «وزیر بی‌لیاقت؛‌ استعفاء استعفا»؛ «یک اختلاس کم بشه؛ مشکل ما حل می‌شه». آنها همچنین با شعارهای خود دروغگویی‌های نوبخت سخنگوی دولت روحانی و کارگزاران غارتگر رژیم که اموال این صندوق را بالا کشیده‌اند، افشا نمودند.

---

اعتصاب، تظاهرات و اعتراضات پلی‌تکنیک تهران، بستگان بازداشت‌شدگان روز زن و کارگران فولاد اهواز

• اطلاعیه شورای ملی مقاومت ایران
• 1396/12/21

روز یکشنبه ۲۰ اسفند اعتراضات و اعتصابات ابعاد گسترده‌تری به‌خود گرفت. علاوه بر کشاورزان اصفهان، خانواده بازداشت شدگان، کارگران، دانشجویان و اقشار مختلف مردم دست به تظاهرات و اعتراض زدند.

1. دانشجویان دانشگاه پلی‌تکنیک در تهران در اعتراض به صدور احکام سنگین برای دانشجویانی که در قیام دی ماه دستگیر شده بودند دست به اعتراض و تظاهرات زدند آنها در حالیکه عکسهای دانشجویان زندانی را با خود حمل می‌کردند شعار می‌دادند دانشجوی زندانی آزاد باید گردد؛. زندانی سیاسی آزاد باید گردد. مزدوران بسیجی به دانشجویان معترض حمله‌ور شدند و ضمن ضرب و جرح آنها عکسهای دانشجویان زندانی را پاره کردند، دانشجویان با شعارهای بی‌حیا، بی‌حیا به مقابله با آنها پرداختند.
2. خانواده‌های افراد بازداشت‌شده در تجمع روز جهانی زن (۸مارس)، برای چندمین روز متوالی برای ِآزادی بستگانشان، در مقابل دادسرای اوین و دادسرای «ارشاد» در تهران دست به تجمع زدند. کارگزاران قضاییه رژیم خانواده‌ها را سر می‌دوانند و از پاسخگویی به آنها طفره می‌روند. در تظاهرات روز جهانی زن در مقابل وزارت کار رژیم در تهران حدود ۸۰تن دستگیر شدند که حداقل ۲۰تن از زنان بازداشت شده به زندان منتقل شده‌اند. 
3. اعتصاب کارگران فولاد اهواز برای بیستمین روز ادامه یافت. آنها پس از تجمع در مقابل استانداری خوزستان با شعارهای کارگر می‌میرد ذلت نمی‌پذیرد؛ می‌ایستیم می‌میریم حقمان را می‌گیریم؛ مرگ بر ستمگر، درود بر کارگر؛ این‌همه بی‌عدالتی هرگز ندیده ملتی؛ هیهات مناالذله؛ دشمن ما همین‌جاست، فقط می‌گن(می‌گویند) آمریکاست!  دست به تظاهرات زدند.
4.  ۲۰۰نفر از بازنشستگان فولاد اهواز در ادامه اعتراض روز قبل خود بعد از تجمع مقابل صندوق بازنشستگی به راهپیمایی در شهر پرداختند. آنها شعار می‌دادند: «وزیر بی‌لیاقت؛‌ استعفاء استعفا»؛ «یک اختلاس کم بشه؛ مشکل ما حل می‌شه». آنها همچنین با شعارهای خود دروغگویی‌های نوبخت سخنگوی دولت روحانی و کارگزاران غارتگر رژیم که اموال این صندوق را بالا کشیده‌اند، افشا نمودند.

اخبار - مقاومت - جنبش دادخواهی تاريخ: AM 8:17:20 1396/10/3 نمایشگاه و کنفرانس جنبش دادخواهی در شهرداری شهر سرژی پاریس +فیلم نمایشگاه و کنفرانس جنبش دادخواهی در شهرداری شهر سرژی پاریس نمایشگاه و کنفرانس جنبش دادخواهی در شهرداری شهر سرژی پاریس نمایشگاه و کنفرانسی درباره جنبش دادخواهی قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67در شهرداری شهر سرژی در شمال پاریس، برگزار شد. در شروع کنفرانس در شهرداری سرژی، آزاده عالمی درباره قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67به فتوای خمینی جلاد توضیحاتی داد و از جمله گفت که همه قتل‌عام‌شدگان به‌طور مخفیانه در گورهای دسته‌جمعی به‌خاک سپرده شدند. پس از آن گزارشی درباره قتل‌عام 67پخش شد. بهزاد نظیری عضو کمسیون خارجه شورای ملی مقاومت طی سخنانی در کنفرانس در شهرداری سرژی فرانسه گفت: ما این‌جا صدای همه مادران، پدران، خواهران و برادرانی هستیم که هم‌چنان در جستجوی گورهای بی‌نام و نشان بستگانشان هستند و از پای ننشسته‌اند؛ امروز صدای دادخواهی آنها به‌خاطر استمرار پایداری‌شان، به نهادهای سازمان ملل هم رسیده است. در ادامه شماری از شاهدان قتل‌عام 67و بستگان شهیدان، به تشریح مشاهدات و سرگذشت خود و نمونه‌های مختلف جنایات ضدبشری رژیم آخوندی پرداختند و ضمن پاسخگویی به سؤالات حاضران درباره جنایات رژیم در مقطع قتل‌عام 30000زندانی سیاسی، تأکید کردند: جنبش دادخواهی تا روز محاکمه عاملان و آمران قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی ادامه خواهد یافت.

اخبار - مقاومت - جنبش دادخواهی

تاريخ: AM 8:17:20 1396/10/3

نمایشگاه و کنفرانس جنبش دادخواهی در شهرداری شهر سرژی پاریس +فیلم

نمایشگاه و کنفرانس جنبش دادخواهی در شهرداری شهر سرژی پاریس

نمایشگاه و کنفرانسی درباره جنبش دادخواهی قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67در شهرداری شهر سرژی در شمال پاریس، برگزار شد.

در شروع کنفرانس در شهرداری سرژی، آزاده عالمی درباره قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی در سال 67به فتوای خمینی جلاد توضیحاتی داد و از جمله گفت که همه قتل‌عام‌شدگان به‌طور مخفیانه در گورهای دسته‌جمعی به‌خاک سپرده شدند.

پس از آن گزارشی درباره قتل‌عام 67پخش شد.

بهزاد نظیری عضو کمسیون خارجه شورای ملی مقاومت طی سخنانی در کنفرانس در شهرداری سرژی فرانسه گفت: ما این‌جا صدای همه مادران، پدران، خواهران و برادرانی هستیم که هم‌چنان در جستجوی گورهای بی‌نام و نشان بستگانشان هستند و از پای ننشسته‌اند؛ امروز صدای دادخواهی آنها به‌خاطر استمرار پایداری‌شان، به نهادهای سازمان ملل هم رسیده است.

در ادامه شماری از شاهدان قتل‌عام 67و بستگان شهیدان، به تشریح مشاهدات و سرگذشت خود و نمونه‌های مختلف جنایات ضدبشری رژیم آخوندی پرداختند و ضمن پاسخگویی به سؤالات حاضران درباره جنایات رژیم در مقطع قتل‌عام 30000زندانی سیاسی، تأکید کردند: جنبش دادخواهی تا روز محاکمه عاملان و آمران قتل‌عام 30هزار زندانی سیاسی ادامه خواهد یافت.

آزادی آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان شاه 30دی 30دی 30دیماه 1357 سالروز آزادی مسعود رجوی و آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندانهای شاه روز 30دیماه 1357گروه کثیری از مردم به‌ویژه دانشجویان و جوانان پرشور با تجمع در مقابل زندان قصر تهران، با شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی شده و تأکید کردند که تا آخرین زندانی سیاسی آزاد نشود، به تجمع خود ادامه خواهند داد. در این روز آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندانها و شکنجه‌گاههای رژیم شاه به‌دست خلق قهرمان ایران آزاد شدند. مسعود رجوی، موسی خیابانی و اشرف رجوی از جمله این زندانیان آزاد شده بودند. مسعود ساعتهایی قبل از آزادی، به‌عنوان نماینده زندانیان سیاسی، با هزاران تن از مردمی که جلوی درب زندان قصر برای آزادی آنان لحظه‌شماری می‌کردند سخن گفت. مسعود رجوی، در حالی‌که با احساسات پرشور مردم روبه‌رو گشته بود، گفت: «آیا هیچ واژه‌یی هست که بشود با به‌زبان آوردنش از شما مردم تشکر کرد؟ به‌راستی که ما همه این آزادی را مدیون شما هستیم، نه شخص دیگری یا گروهی خاص». ساعتهایی بعد، رژیم شاه که امواج انقلاب مردم ایران پایه و اساسش را لرزانده بود، در وحشت از مردم، مجبور شد در زندان قصر را باز کرده، تا آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان آزاد شود. انبوه مردم گرد آمده در برابر زندان قصر، قهرمانان واقعی انقلاب ضدسلطنتی را در آغوش گرفته، با شور و احساسات پایان‌ناپذیر آزادی آنها را جشن گرفتند. چهار روز بعد، در 4بهمن ماه 1357مسعود رجوی برای اولین بار پس از آزادی از زندان، در دانشگاه تهران حضور یافت و طی یک سخنرانی در مسجد دانشگاه تهران ابتدا از شهیدان راه آزادی تجلیل کرد و سپس ضمن ارائه گزارش کوتاهی از 14سال مبارزه و جانفشانی سازمان مجاهدین خلق ایران، در راه انقلاب و مردم، از‌ جمله درباره تهدیدها و نگرانیهای مجاهدین پیرامون توطئه‌های ارتجاعی و ضدانقلابی، سخنانی ایراد کرد. لحظات آزادی از زندان از زبان مسعود رجوی در گفتگو با مصاحبه‌گر مجله آفریقا آسیا «... داشتم از لحظات شادی‌آفرین می‌گفتم: مثلاً لحظه آزادی از زندان. در لحظات آزادی، جمعیت قابل توجهی در اطراف زندان قصر جمع شده بودند. آنها شعار می‌دادند و نام مرا فریاد می‌زدند، من هیچ نمی‌فهمیدم. آخر من‌ که کسی غیر از یک زندانی سیاسی، مثل بقیه زندانیان نبودم. مردم از خود بیخود شده بودند. رئیس زندان وحشت کرده بود.‌ از من خواست به پشت‌بام زندان بروم و با بلندگو به مردم بگویم که همه زندانیان آزاد خواهند شد. من که مات مانده بودم به پشت‌بام رفتم و مردم، سراپای مرا گلباران کردند. من علت این همه تشویق را می‌پرسیدم و فریادها با شکوه‌تر از قبل اوج می‌گرفت: «زنده‌باد مجاهدین». و من در آن حال فریاد می‌زدم: «زنده‌باد خلق». وحشت مردم از این بود که در گیروداری که آن‌ روزها وجود داشت، به‌نحوی ما را از میان ببرند». خاطراتی از زندان از زبان مسعود رجوی «بعد از دستگیری و زدن و بستنها و کشتنهای آن ایام، نخستین محاکمات ما در بیدادگاههای شاه تمام شد. به خیلی از ما گفتند باید بنشینید و تا ابد حبس بکشید و بپوسید و لاشه بشوید. در آن شرایط وظیفه ما چه بود؟ اول با تعدادی از برادران نشستیم و به ارزیابی محیط جدیدمان (زندان) پرداختیم. سؤال اصلی این بود که مهمترین خصوصیت یا ویژگی اخص زندان چیست و چه قانونمندی‌هایی را به‌دنبال می‌آورد؟ جواب این بود:‌ «محدودیت، محدودیت و باز هم محدودیت». شاید از این سؤال و جواب بدیهی تعجب کنید. اما برای این‌که محدودیت جسمی و فیزیکی به محدودیت و کوته‌بینی فکری و عقیدتی و سیاسی منجر نشود و به پوسیدگی نینجآمد ما به این نتیجه رسیدیم که: 1- زندانی (علی‌الخصوص زندانی درازمدت) پیوسته باید در فکر «فرار» و درهم‌شکستن زنجیرهای اسارت خود باشد. 2-ارتباط مستمر او با محیط اجتماعی و مردمیش هرگز و به هیچ بهایی نباید قطع شود و لذا کسب اخبار و اطلاعات به یک وظیفه محوری تبدیل می‌شود. 3- بدون کار و برنامه مشخص و زمانبندی‌شده، زندان کشیدن همانا اتلاف عمر است. 4- هرکس، هر روز، یکبار ولو برای یک دقیقه، باید در نهانگاه اندیشه‌اش با خود خلوت کند و اقسام «محدودیت» های محیط را به خود گوشزد نماید و آنها را از صمیم دل به‌خاطر خدا و خلق (و لاغیر) پذیرا شود؛ والّا کم‌حوصلگی و کج‌خلقی و پرخاشگری و کوته‌بینی ایجاد می‌شود و صمیمیت رخت برمی‌بندد. بگذریم که محدودیتهای شکنجه‌گاهها و قتلگاههای خمینی از هیچ جهت با شکنجه‌گاهها و قتلگاهها و زندانهای شاه قابل مقایسه نیست». (ماهنامه‌ی شورا- آبان 1363) پیام مسعود رجوی از قزل قلعه به مردم ایران، به‌مناسبت اعدام همرزمانش در سحرگاه 30فروردین 1351 نزدیک به 7سال پیش از شب 30دی 1357و آزادی مسعود رجوی و آخرین دسته از زندانیان سیاسی، قرار بود مسعود رجوی همراه با 4تن دیگر از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران: ناصر صادق-علی میهندوست- محمد بازرگانی و علی باکری، در سحرگاه 30فروردین 1351به جوخه‌ی تیرباران سپرده شود. اما به‌علت فعالیت‌های دکتر کاظم رجوی در سوئیس و فشارهای سیاسی به رژیم شاه، دیکتاتوری حاکم مجبور شد حکم اعدام مسعود رجوی را با یک درجه تخفیف، به حبس ابد تبدیل کند. مسعود رجوی پس از تیرباران همرزمانش در 30فروردین سال 51، از شکنجه‌گاه اوین به قزل‌قلعه منتقل شد و در بین راه از طریق یکی از مجاهدان و خبر منعکس شده در روزنامه‌ها، از اعدام یارانش خبردار شد. پیام زیر که توسط مسعود رجوی، مخفیانه از قزل‌قلعه به بیرون از زندان فرستاده شد، وسیعاً در همان زمان منتشر گردید: «به‌نام خدا هموطنان مبارز، رزمندگان انقلابی، برادران مجاهد به‌عنوان یک مجاهد ناچیز و به‌اقتضای وظیفه انقلابی و انضباط تشکیلاتی، خود را آماده کرده بودم تا ناچیزترین سرمایه خود، یعنی جانم را به انقلاب این خلق بزرگ تقدیم کنم، تا پیرو صدیقی برای قهرمانان ملی و رزمندگان بزرگواری باشم که با جانبازی و نثار خون خود ثابت کرده‌اند که خلق ما تصمیم قطعی را برای نجات خویش گرفته است. تصمیمی که بر اساس آن، هر خلقی از لحظة که مرگ را بر تسلیم مرجح می‌داند، پیروزیش مسلم گشته است. اما منافع دیکتاتوری حاکم، مخصوصاً در خارج از ایران، مرا فعلاً از این سعادت جاویدان محروم کرده است و در مقابل، دشمن، مرا در مظان اتهام سنگینی قرار داده است. اگر‌چه این موضوع، مرا به‌یاد این پیام آسمانی می‌اندازد که: «لتسمعن من‌الذین اشرکوا اذی کثیرا» ؛ یعنی از بت پرستان، آزار و اذیت فراوان خواهید دید. هم‌چنین مضمون این سخن یکی از انقلابیون که: «برای ما چه حزب و ارتش یا فرد، هرچه بیشتر در معرض تهمتهای ناروای دشمن قرار گیریم، مسأله این است که او را بیشتر خشمگین کرده‌ایم». لیکن آنچه در این لحظات مهم است تجدید عهد با شهدای به‌خون‌خفته خلق است که در آخرین دم، لبهای تبدارشان را بوسیده و صدای پرطنین قلبشان را که جز به‌خاطر سعادت و آزادی خلق نتپیده است، شنیده‌ام و متفقاً سوگند خورده‌ایم: تا پیروزی! «و سیعلم الذین ظلموا ایّ منقلب ینقلبون» ؛ «به‌زودی ستمگران خواهند دید که چگونه آنها را درهم می‌کوبیم». 3اردیبهشت 1351- زندان قزل قلعه مسعود رجوی».

آزادی آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان شاه

30دی

30دیماه 1357

سالروز آزادی مسعود رجوی و آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندانهای شاه

 

 

روز 30دیماه 1357گروه کثیری از مردم به‌ویژه دانشجویان و جوانان پرشور با تجمع در مقابل زندان قصر تهران، با شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی شده و تأکید کردند که تا آخرین زندانی سیاسی آزاد نشود، به تجمع خود ادامه خواهند داد.

 

در این روز آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندانها و شکنجه‌گاههای رژیم شاه به‌دست خلق قهرمان ایران آزاد شدند. مسعود رجوی، موسی خیابانی واشرف رجوی از جمله این زندانیان آزاد شده بودند.

 

مسعود ساعتهایی قبل از آزادی، به‌عنوان نماینده زندانیان سیاسی، با هزاران تن از مردمی که جلوی درب زندان قصر برای آزادی آنان لحظه‌شماری می‌کردند سخن گفت.

 

مسعود رجوی، در حالی‌که با احساسات پرشور مردم روبه‌رو گشته بود، گفت: «آیا هیچ واژه‌یی هست که بشود با به‌زبان آوردنش از شما مردم تشکر کرد؟ به‌راستی که ما همه این آزادی را مدیون شما هستیم، نه شخص دیگری یا گروهی خاص».

 

ساعتهایی بعد، رژیم شاه که امواج انقلاب مردم ایران پایه و اساسش را لرزانده بود، در وحشت از مردم، مجبور شد در زندان قصر را باز کرده، تا آخرین دسته از زندانیان سیاسی از زندان آزاد شود. انبوه مردم گرد آمده در برابر زندان قصر، قهرمانان واقعی انقلاب ضدسلطنتی را در آغوش گرفته، با شور و احساسات پایان‌ناپذیر آزادی آنها را جشن گرفتند.

 

چهار روز بعد، در 4بهمن ماه 1357مسعود رجوی برای اولین بار پس از آزادی از زندان، در دانشگاه تهران حضور یافت و طی یک سخنرانی در مسجد دانشگاه تهران ابتدا از شهیدان راه آزادی تجلیل کرد و سپس ضمن ارائه گزارش کوتاهی از 14سال مبارزه و جانفشانی سازمان مجاهدین خلق ایران، در راه انقلاب و مردم، از‌ جمله درباره تهدیدها و نگرانیهای مجاهدین پیرامون توطئه‌های ارتجاعی و ضدانقلابی، سخنانی ایراد کرد.

 

 

لحظات آزادی از زندان از زبان مسعود رجوی در گفتگو با مصاحبه‌گر مجله آفریقا آسیا

 «... داشتم از لحظات شادی‌آفرین می‌گفتم: مثلاً لحظه آزادی از زندان. در لحظات آزادی، جمعیت قابل توجهی در اطراف زندان قصر جمع شده بودند. آنها شعار می‌دادند و نام مرا فریاد می‌زدند، من هیچ نمی‌فهمیدم. آخر من‌ که کسی غیر از یک زندانی سیاسی، مثل بقیه زندانیان نبودم. مردم از خود بیخود شده بودند. رئیس زندان وحشت کرده بود.‌ از من خواست به پشت‌بام زندان بروم و با بلندگو به مردم بگویم که همه زندانیان آزاد خواهند شد. من که مات مانده بودم به پشت‌بام رفتم و مردم، سراپای مرا گلباران کردند. من علت این همه تشویق را می‌پرسیدم و فریادها با شکوه‌تر از قبل اوج می‌گرفت: «زنده‌باد مجاهدین». و من در آن حال فریاد می‌زدم: «زنده‌باد خلق».

 

وحشت مردم از این بود که در گیروداری که آن‌ روزها وجود داشت، به‌نحوی ما را از میان ببرند».

 

 

خاطراتی از زندان از زبان مسعود رجوی

 «بعد از دستگیری و زدن و بستنها و کشتنهای آن ایام، نخستین محاکمات ما در بیدادگاههای شاه تمام شد. به خیلی از ما گفتند باید بنشینید و تا ابد حبس بکشید و بپوسید و لاشه بشوید. در آن شرایط وظیفه ما چه بود؟ اول با تعدادی از برادران نشستیم و به ارزیابی محیط جدیدمان (زندان) پرداختیم.

 

سؤال اصلی این بود که مهمترین خصوصیت یا ویژگی اخص زندان چیست و چه قانونمندی‌هایی را به‌دنبال می‌آورد؟ جواب این بود:‌ «محدودیت، محدودیت و باز هم محدودیت».

 

شاید از این سؤال و جواب بدیهی تعجب کنید. اما برای این‌که محدودیت جسمی و فیزیکی به محدودیت و کوته‌بینی فکری و عقیدتی و سیاسی منجر نشود و به پوسیدگی نینجآمد ما به این نتیجه رسیدیم که:

1- زندانی (علی‌الخصوص زندانی درازمدت) پیوسته باید در فکر «فرار» و درهم‌شکستن زنجیرهای اسارت خود باشد.

 

2-ارتباط مستمر او با محیط اجتماعی و مردمیش هرگز و به هیچ بهایی نباید قطع شود و لذا کسب اخبار و اطلاعات به یک وظیفه محوری تبدیل می‌شود.

 

3- بدون کار و برنامه مشخص و زمانبندی‌شده، زندان کشیدن همانا اتلاف عمر است.

 

4- هرکس، هر روز، یکبار ولو برای یک دقیقه، باید در نهانگاه اندیشه‌اش با خود خلوت کند و اقسام «محدودیت» های محیط را به خود گوشزد نماید و آنها را از صمیم دل به‌خاطر خدا و خلق (و لاغیر) پذیرا شود؛ والّا کم‌حوصلگی و کج‌خلقی و پرخاشگری و کوته‌بینی ایجاد می‌شود و صمیمیت رخت برمی‌بندد.

 

بگذریم که محدودیتهای شکنجه‌گاهها و قتلگاههای خمینی از هیچ جهت با شکنجه‌گاهها و قتلگاهها و زندانهای شاه قابل مقایسه نیست».

 (ماهنامه‌ی شورا- آبان 1363)

 

 

پیام مسعود رجوی از قزل قلعه به مردم ایران، به‌مناسبت اعدام همرزمانش در سحرگاه 30فروردین 1351

نزدیک به 7سال پیش از شب 30دی 1357و آزادی مسعود رجوی و آخرین دسته از زندانیان سیاسی، قرار بود مسعود رجوی همراه با 4تن دیگر از اعضای مرکزیت سازمان مجاهدین خلق ایران: ناصر صادق-علی میهندوست- محمد بازرگانی و علی باکری، در سحرگاه 30فروردین 1351به جوخه‌ی تیرباران سپرده شود. اما به‌علت فعالیت‌های دکتر کاظم رجوی در سوئیس و فشارهای سیاسی به رژیم شاه، دیکتاتوری حاکم مجبور شد حکم اعدام مسعود رجوی را با یک درجه تخفیف، به حبس ابد تبدیل کند.

 

مسعود رجوی پس از تیرباران همرزمانش در 30فروردین سال 51، از شکنجه‌گاه اوین به قزل‌قلعه منتقل شد و در بین راه از طریق یکی از مجاهدان و خبر منعکس شده در روزنامه‌ها، از اعدام یارانش خبردار شد. پیام زیر که توسط مسعود رجوی، مخفیانه از قزل‌قلعه به بیرون از زندان فرستاده شد، وسیعاً در همان زمان منتشر گردید:

 «به‌نام خدا

هموطنان مبارز، رزمندگان انقلابی، برادران مجاهد

به‌عنوان یک مجاهد ناچیز و به‌اقتضای وظیفه انقلابی و انضباط تشکیلاتی، خود را آماده کرده بودم تا ناچیزترین سرمایه خود، یعنی جانم را به انقلاب این خلق بزرگ تقدیم کنم، تا پیرو صدیقی برای قهرمانان ملی و رزمندگان بزرگواری باشم که با جانبازی و نثار خون خود ثابت کرده‌اند که خلق ما تصمیم قطعی را برای نجات خویش گرفته است. تصمیمی که بر اساس آن، هر خلقی از لحظة که مرگ را بر تسلیم مرجح می‌داند، پیروزیش مسلم گشته است. اما منافع دیکتاتوری حاکم، مخصوصاً در خارج از ایران، مرا فعلاً از این سعادت جاویدان محروم کرده است و در مقابل، دشمن، مرا در مظان اتهام سنگینی قرار داده است. اگر‌چه این موضوع، مرا به‌یاد این پیام آسمانی می‌اندازد که:

 «لتسمعن من‌الذین اشرکوا اذی کثیرا» ؛ یعنی از بت پرستان، آزار و اذیت فراوان خواهید دید. هم‌چنین مضمون این سخن یکی از انقلابیون که: «برای ما چه حزب و ارتش یا فرد، هرچه بیشتر در معرض تهمتهای ناروای دشمن قرار گیریم، مسأله این است که او را بیشتر خشمگین کرده‌ایم».

 

لیکن آنچه در این لحظات مهم است تجدید عهد با شهدای به‌خون‌خفته خلق است که در آخرین دم، لبهای تبدارشان را بوسیده و صدای پرطنین قلبشان را که جز به‌خاطر سعادت و آزادی خلق نتپیده است، شنیده‌ام و متفقاً سوگند خورده‌ایم: تا پیروزی!

 

«و سیعلم الذین ظلموا ایّ منقلب ینقلبون» ؛ «به‌زودی ستمگران خواهند دید که چگونه آنها را درهم می‌کوبیم».

 

3اردیبهشت 1351- زندان قزل قلعه

مسعود رجوی».

 

تجمعهای اعتراضی در اهواز، تهران، شوش، عسلویه و یاسوج+فیلم قیام و اعتراض 1396/12/15 اهواز، تهران، شوش، عسلویه و یاسوج روز سه‌شنبه 15اسفند96 شاهد اعتراض و اعتصاب اقشار مختلف میهنمان بود در اهواز کارگران فولاد این شهر امروز سه‌شنبه 15اسفند بار دیگر در مقابل استانداری رژیم در این شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند‎. کارگران شعار می‌دادند نه تهدید نه زندان دیگر فایده ندارد‎. بیش از صد نفر از پرسنل صندوق بیمه کشاورزی سراسر کشور که به تهران آمده‌اند در مقابل صندوق بیمه کشاورزی تجمع کردند. معترضان به اجرا نشدن طرح جذب خود پس از گذشت ماهها؛ اعتراض کردند. کارگران نیشکر هفت‌تپه امروز سه‌شنبه سومین روز اعتصاب خود را با تجمع در داخل کارخانه آغاز کردند و خواستار مطالبات خود شدند. کارگران بنرهایی در دست داشتند که روز آن نوشته شده بود: ما کارگران نیشکر هفت‌تپه گرسنه‌ایم گرسنه و ما کارگران نیشکر هفت‌تپه خانواده‌هایمان نیاز به پول دارند. در عسلویه روز سه‌شنبه کارگران شرکت کیسون در اعتراض به پرداخت نشدن ۶ماه حقوق‌شان دست از کار کشیده و اعتصاب کردند. روز سه‌شنبه برای چندمین بار جمعی از اساتید و کارکنان بازنشسته دانشگاه فنی و حرفه‌یی ارومیه در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق خود بعد از گذشت دو سال، در تهران تجمع کردند. آنان بنری در دست داشتند که روی آن نوشته شده است: ما اساتید و کارکنان دانشگاه فنی و حرفه‌یی بعد از گذشت دو سال از بازنشستگی منتظر دریافت حق خود هستیم- نه تبعیض نه تحقیر بس است دو سال تأخیر کارکنان اداره کشاورزی استان کهگیلویه و بویراحمد در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق و مزایای خود در مقابل این اداره در یاسوج تجمع کردند. اشتراک گذاری:

تجمعهای اعتراضی در اهواز، تهران، شوش، عسلویه و یاسوج+فیلم

• قیام و اعتراض
• 1396/12/15

اهواز، تهران، شوش، عسلویه و یاسوج روز سه‌شنبه 15اسفند96 شاهد اعتراض و اعتصاب اقشار مختلف میهنمان بود

 در اهواز کارگران فولاد  این شهر امروز سه‌شنبه 15اسفند بار دیگر در مقابل استانداری رژیم در این شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند‎.  کارگران شعار می‌دادند نه تهدید نه زندان دیگر فایده ندارد‎.

بیش از صد نفر از پرسنل صندوق بیمه کشاورزی سراسر کشور که به تهران آمده‌اند در مقابل صندوق بیمه کشاورزی تجمع کردند. معترضان به   اجرا نشدن طرح جذب خود  پس از گذشت ماهها؛ اعتراض کردند.

کارگران نیشکر هفت‌تپه امروز سه‌شنبه سومین روز اعتصاب خود را با تجمع در داخل کارخانه آغاز کردند و خواستار مطالبات خود شدند. کارگران بنرهایی  در دست داشتند که روز آن نوشته شده بود: ما کارگران نیشکر هفت‌تپه گرسنه‌ایم گرسنه  و  ما کارگران نیشکر هفت‌تپه خانواده‌هایمان نیاز به پول دارند.

در عسلویه  روز سه‌شنبه کارگران شرکت کیسون در اعتراض به پرداخت نشدن ۶ماه حقوق‌شان دست از کار کشیده و اعتصاب کردند.

روز سه‌شنبه  برای چندمین بار جمعی از اساتید و کارکنان بازنشسته دانشگاه فنی و حرفه‌یی ارومیه در اعتراض به پرداخت نشدن حقوق خود بعد از گذشت دو سال، در تهران تجمع کردند.

آنان بنری در دست داشتند که   روی آن نوشته شده است: ما اساتید و کارکنان دانشگاه فنی و حرفه‌یی بعد از گذشت دو سال از بازنشستگی منتظر دریافت حق خود هستیم- نه تبعیض نه تحقیر بس است دو سال تأخیر

کارکنان اداره کشاورزی استان کهگیلویه و بویراحمد در اعتراض به   پرداخت نشدن حقوق و مزایای خود در مقابل این اداره در یاسوج تجمع کردند.

اشتراک گذاری: